Gorzkie skutki cukrzycy

Cukrzyca to niestety cichy przeciwnik, który o swoim istnieniu daje znać bardzo późno. Nierozpoznana lub nie leczona może prowadzić do rozwoju przewlekłych powikłań takich jak ślepota, niewydolności nerek, udar mózgu czy zawał serca.

O cukrzycy mówi się dziś, że jest jedną z najpoważniejszych oraz najpopularniejszych chorób cywilizacyjnych. Statystyki są niepokojące, bo liczba chorych lawinowo rośnie.Według danych Światowej Organizacji Zdrowia w 1985 r. na cukrzycę chorowało około 30 mln ludzi na całym świecie. Dziesięć lat później liczba chorych wzrosła kilkukrotnie, bo aż do 135 mln. Obecnie prognozuje się, że w 2030 roku na kuli ziemskiej będzie żyć 550 mln osób z cukrzycą.

Poznaj grupę ryzyka

Istnieją dwie główne postaci cukrzycy. Pierwsza z nich to cukrzyca typu 1, zwana też cukrzycą młodzieńczą. Jest to choroba autoimmunologiczna, w której dochodzi do zniszczenia przez nasz własny układ odpornościowy komórek trzustki. Oznacza to, że trzustka wytwarza wówczas bardzo mało insuliny lub nie produkuje jej wcale.– Najczęściej na ten rodzaj cukrzycy chorują dzieci, młodzież i osoby przed trzydziestym piątym rokiem życia – mówi lek med. Agnieszka Zawada, specjalista chorób wewnętrznych z przychodni MedPolonia. Typ 1 cukrzycy dotyka około 5-10% chorych, zdecydowanie częściej występuje cukrzyca typu 2. Głównymi czynnikami prowadzącymi do zachorowania na cukrzycę typu 2 jest siedzący tryb życia, niezdrowa dieta, brak ruchu, a co za tym idzie nadwaga, otyłość brzuszna oraz zaburzenia metaboliczne. – Ten rodzaj choroby charakteryzuje się zmniejszoną wrażliwością komórek organizmu na działanie insuliny, czyli tak zwaną insulinoodpornością – mówi lek med. Agnieszka Zawada. – Oznacza to, że trzustka co prawda produkuje insulinę, ale jej ilość jest niewystarczająca – wyjaśnia dr Zawada. Choroba rozwija się powoli, nie dając wyraźnych objawów, a najczęściej jej ofiarami stają się osoby po 45 roku życia.

Nie przeocz objawów

Choć mówi się, że objawy cukrzycy są trudne do rozpoznania, a większość pacjentów dowiaduje się o chorobie w jej zaawansowanym stadium, to istnieje kilka charakterystycznych oznak, których nie powinniśmy lekceważyć. – Towarzyszące nam przewlekłe uczucie zmęczenia, senność, zwiększony apetyt, wzmożone pragnienie to najbardziej niepokojące symptomy – mówi dr Zawada. – Jeżeli zauważymy je u siebie, powinniśmy zgłosić się do lekarza  – dodaje.

Najważniejsze jednak jest badanie profilaktyczne sprawdzające poziom cukru we krwi. – Raz w roku powinny je wykonać osoby szczególnie narażone na zachorowanie, czyli osoby obciążone genetycznie, osoby otyłe, cierpiące na nadciśnienie oraz choroby układu sercowo-naczyniowego – mówi dr Zawada. Jeżeli okaże się, że badany pacjent cierpi na cukrzycę typu 2, wówczas dobierane jest odpowiednie leczenie. Cukrzycę typu 2 leczymy lekami doustnymi, jeżeli natomiast po wielu latach trwania choroby nie uzyskujemy wyrównania metabolicznego należy zastosować leczenie insuliną.

Oprócz kontroli poziomu cukru, musimy także kontrolować inne czynniki ryzyka mogące wpływać na rozwój przewlekłych powikłań cukrzycy: takie jak ciśnienie tętnicze, parametry lipidowe oraz stężenie kwasu moczowego – podkreśla dr Zawada. Bardzo istotna jest także samokontrola pacjenta i wprowadzenie zdrowych nawyków. Spacery, rower czy basen mogą doskonale wspomagać leczenie. Dobrze będzie także zadbać o odpowiednio zbilansowaną dietę. Cukrzycy powinni wyeliminować z jadłospisu słodycze oraz tłuste i słone potrawy, natomiast jeść dużo warzyw, nabiału, nasion, chudych mięs oraz ryb.

*